MY 1 YR OLD RAYYAN

Wajah fresh rayyan yang baru keluar dari perut ummi...

Rayyan dah pandai meniarap...

Rayyan dah steady duduk...

Ar-rayyan dah setahun...

Setahun yang lepas, tepat pukul 2 petang, rayyan selamat dilahirkan di dunia...
Tak sangka plak...cepat betul mase berlalu...rase macam mimpi pon ade...
Dulu saye selalu terfikir...bole ke saye nak jage anak sendiri sedangkan bile diri sendiri sakit pon merengek2 mintak simpati org...sape lg kalo bukan kat en suami...sebelum kawin dlu of coz la...sket2 ngan mak kan...kadang2 tau mak rase nak tempeleng je sebab terlebih mengade-ngade...tp sebab anaknye ni comel kan tak sampai ati plak nak tempeleng ( mmg comel la sgt kan)...
Alhamdulillah...bile dah dikurniakan anak, automatically rase tanggungjawab, sifat keibuan dan caring tu wujud dgn sendiri...bukan dibuat2...it's naturally comes (amboi speaking london nampak)...
Tak sangka plak bole gak saye jage anak saye...menghadapi macam2 situasi bersama en suami...

Rayyan,
Ummi harap rayyan membesar dengan sihat,bijak...
Jadi anak yang soleh,yang dapat mebahagiakan,membanggakan ummi dan abah...

Sempena hari lahir rayyan ni, ummi dan abah nak dedicated lagu ni khas untuk rayyan (kalo sumbang tu buat2 tak dengar je la ye)...

Allah selamatkan kamu...
Allah selamatkan kamu...
Allah selamatkan Ar-Rayyan Solehin...
Allah selamatkan kamu...

p/s : Semalam mase bersembang-sembang ngan en suami, baru saye tau en suami menangis sebelum saye nak ditolak ke OT...sebabnye die touching tgk adengan bermaaf-maafan antara saye & mak apak...dah macam filem hindustan plak ye...

HADIAH HARI JADI

Hari itu kami yaitu en suami dan saya bercerita-ceriti tentang rayyan...
Topiknye macam tak percaya rayyan nak dekat setahun umurnye...

"Abang,abang kene beli hadiah untuk rayyan tau...beli **r"...si isteri mebuka topik...
"B plak nak beli ape untuk rayyan?...kita share la..." en suami plak menjawab sambil memberi cadangan yg sungguh beras bukan bernas...
"B dah ade hadiah untuk rayyan...b tak payah beli dah..."
"Ape hadiahnye?"...tak sabo btul en suami nak tau...
"B hadiahkan kasih-sayang yang tak terhingga untuk rayyan dengan memberi bekalan susu"...dengan bangganye saye menjawab...
"Cehhhh...kalo camtu abang pon senang la bg kasih sayang gak la..."jawapan kedekut dr en suami...

Kali  ni sambung berceriti gak tapi bukak topik tentang en suami plak...tentang besday gak la...
"Abang b dah ade hadiah untuk abang..."...
"Dah beli ke?"...harijadi lambat lagi tp hadiah nak cepat je...
"Tak...tapi dah ade...b pon nak bg kasih sayang b kat abang..."
"Bagi abang kasih sayang tapi susunye mane?"

Hahahahahaha...dua-dua gelak besar...en suami memang poyo...

CRAZY IN LOVE WITH SYRIA HIJAB

Sekarang ni memang rase giler...bukan giler aper...bukan giler bayang...bukan juge giler-giler...mahupun terkena penyakit anjing giler...semua yg berkenaan takde kene-mengena dengan spesis gile yang saya alami...saye tengah giler dengan TUDUNG SYRIA...bole kate ari2 g keje melaram ngan tudung syria...bukan sebab saya jual saye pakai ye...sebab saye rase best...skang takde la pakai tudung herot-berot dengan erti kata lebih glamer dan moden senget-benget...

Mase mule2 menjinakkan diri memang rase janggal...sebab muka rase bulat n leper...bak kate membe opis saye anak tudung tu macam topi renang je...hehehe...kalo nak berenang takde topi ble ganti serkup tue...tapi lame2 bile dah biase rs ok plak...rayyan tarik2 pon takpe still maintain...kalo pakai tudung biase abis kene tarik ngan rayyan...dah macam rupe tarzan tak makan 10 hari je selebetnye...

Setakat ni saye dah kumpul lebih kurang 6-7 helai koleksi tudung syria...kalo ikutkan ketidakwarasan hati memang nak amik 20 helai sekaligus...tapi memandangkan saye bukan keje cop duit maka kita perap dulu niat tue ye...nak mintak dana dari en suami sah2  kene reject...jadi baik tak payah mintak simpati ye...

Tudung syria matchkan ngan inner lain untuk bagi matching ngan jubah...

Yang ni inner tudung syria pakai ngan shawl...sebelum ni takde maknenye nak pakai serkup skang dah jatuh chenta plak...

Kalo anda semua berminat nak tukar imej macam saye rajin-rajinla jenguk kat blog saye yg lagi 1 tu ye...ni die linknye :

http://bbrayyancollection.blogspot.com/

.

DIA MEMANG PANDAI MENGEMAS

Angkara sape punye keje ni ye...???

Ni la orangnye...memang pandai mengemas rumah...habis nak terbalik 1 rumah dikerjakan...ooo...sila abaikan penampilan comot mamat tu ye...tu kire ensem la jugak...kalo tak lagi dasyat...sian plak tengok mamat nie...dah ilang sume muscle...dah cekeding jer...mane ntah pegi otot2nye yg gebu dlu...

Kalo namanya rajin tu memang rajin la...malam tu pon dok sibuk mengemas lagi...penat umminye betul-betulkan habis dipunggahnye balik...Kalo ummi cakap "Ummi kemas kamu selerak...ummi kemas kamu selerak"...kompem la ade suara halus menyahut tak lain tak bukan dari abahnye la..."Ummi selerak kamu kemas...ummi selerak kamu kemas"...Abah rayyan memang suke tukar statement...jd baik la sang ummi berdiam diri...

GELAGAT SI ANAK BUJANG

Rayyan dah nak masuk 11 months...
Another 1 month to go...months will be turn to year...
Macam-macam gelagat rayyan skang...
Ntah ape pesen...ntah dari mane die blajo...skang die suke beno menonggeng...menonggeng sambil kaki kangkang...die tgk dari celah kangkang...gaya cam nak cek org ke hantu jejak kaki kat lantai ke tak kekdahnye...rayyan...rayyan...macam-macam la rayyan ni...

Rayyan dah pandai panggil abah...sungguh jeles tau...rayyan dok berdamping ngan ummi je tapi die ble sebut abah dulu...ummi bolayan ngan rayyan baru tau...
Abah balik keje bukak-bukak je pintu rayyan sengih...pastu cakap.."hai...abahhhhhh"...
Ingatkan sistem pendengaran saye dah rosak...rupenye ok...sebab en suami pon dengar perkataan yg same...
Habis sweet la tu sebut nama abah...sebut ummi lagi sweet tau...

Ooo...satu lg peel rayyan...setakat ni peel pebret die la...suke beno tido menonggeng...aduiii...
Dah la kalo tido tu suke masuk kawasan ummi ngan abah...habis disondol-sondolnye kite...
Sampai ummi tido tersepit...abah lagi kesian dah di sekadar pinggiran...hampir2 nak jatuh katil..silap posisi mmg bertapa atas lantai la jawabnye....

Dan 1 lagi yang saye perasan rayyan suke dengar azan...die akan berenti dan dok diam...sambil tu die ikut dgn versi bahasa die...tu takpe...kalo die pergi hafal lagu dangdut tu mak kurang berkenan ye...
Pendek kate die suke ngan program INDAHNYA IMAN kat Oasis...tp takde la lame die nonton...
ade la barang seminit dua...pastu dok takmo diam cam ulat beluncas...tp biar le die tak dok diam...dr dok diam kang susah hati plak saye...rase something wrong no where plak...

Rayyan...rayyan...rayyan...cepat je anak manje ummi ni dah beso...sedar2 sok rayyan dah nak kawin ...Ohh tidak...saye dah semakin tue rupenye!!!

KEJADIAN ITU AMAT DASYAT

Tengok tajuk memang gempak...
Tapi memang gempak dan dasyat pon...
Pihak yang menaggung akibat lagi la terasa tamparannya...

Semalam kami pergi ke umah abang en suami aka abang ipar saye la di KL...
Tujuan kami untuk mengambil ibu en suami...
Lebih kurang sebelum kul 7 malam kami bergerak la dari umah...

Biase la sebelum g mane2 saye akan packing brg rayyan ape2 yg patut...
Bawak bekal makan,minum,pampers...cuma 1 je yg saye tak bawak...biase g jalan dekat pon bawak...
Tapi semalam ntah jin mane yg hasut cakap tak payah bawak maka saya abaikan la benda tue...
Apakah benda itu???suspen...suspen...suspender btul...
Ala bukan ape pon...bawa baju spare rayyan je...sbb semlm ntah nape la rs malas semacam nak letak baju spare...bukannye bole berpeluh ketiak pon kalo saya buh baju rayyan tue...huh sungguh spoiled btul...

Perjalanan kami berjalan lancar cume bile tibe kat KL jalan jammed...mula la rs panas bontot...panas atie ...panas segala-galanye...nasib baik tak nyanyi lagu IPA REZIAH "PANAS...PANAS"...sbb saye tak tau pon lirik lagu tue...kalo tak mau buat konsert percuma...

Masa nak dekat2 sampai umah abang ipar...
Tibe2 saya terbau 1 bau yg tidak syak lagi...gunakan tanpa was-was...
Ohh tibe2 hidung yg kembang jd mancung sbb menahan bau yg sungguh delicious dari rayyan...
Pada hal kat umah saya dah pesan kat rayyan...
"Rayyan kalo rayyan nak poo poo rayyan tgu balik umah tau...langkah je masuk umah poo poo la...ni tgu dlu tau"...
"Duuu daaa...baaa..."tu rayyan jawab versi die la...agaknye die cakap orait set ummi...
Sekali die wat hal daaa...tp takpe la...kite maafkan la...nasib ade bawak pampers...
Sementara tunggu nak sampai mmg hazab la idung en suami n saye menahan...
Rayyan relax je wat muka tak bersalah...

Setelah meredah ujan dan jammed kami pon sampai la kat tpt yg dituju...
Sekali masa nak melangkah kuar dari kete...
OMG...NO...NO...NO....WHY...WHY...WHY...????AYOYO APPA AMMA...
Hampir2 nak berbahasa JERMAN dah saye bile melihat situasi yg sedang berlaku...

Nape la rayyan poo poo terkeluar kawasan...aduiii..abis penampilan glamer mak nyahhh...
Penampilan glamer dah dicemari...(takat pakai t-shirt ngan jeans pon glamer ke <--- poyo minah ni)
Rasa nak pengsan bile mengenangkan baju spare yg tertinggal di rumah...dan hampir2 nak koma bile mengenangkan ummi pon takde bawak sepersalinan baju spare...
Nih mmg betui2 kes naya...
Kejadian ngeri yg agak dasyat dalam kalender tahun ini...

MORAL OF THE STORY :
Jangan lupe atau lebih tepat jangan malas bawa baju anak...baju sang ibu juga jgn dilupa...sediakan payung sebelum hujan...kalo payung gerai tu lebih afdal...

PENGARANG JANTUNG HATIKU DEMAM

Anak kesayangan saye demam...
Masuk arini dah 3 hari...biasa rayyan tak pernah demam selama tempoh ini...paling lame pon sehari...
Kesian rayyan...tak aktif macam selalu...mungkin sbb badan terasa lemah...
Bile rayyan sakit...saye rase tak terdaya...sedih meihat rayyan menanggung kesakitan...
Itulah perasaan seorang ibu...mana sanggup melihat anaknya kesakitan...
Mana mungkin membiarkan anak keseorangan di tgn org lain ketika ini...
Maka sudah 3 hari saye bercuti...2 hari cuti kecemasan (EL)...dan hari ini saye memohon cuti rehat setelah berbincang dgn pegawai atasan...
Rayyan cepat2 sihat ye sayang...bole kite main-main...ummi rindukan rayyan yg ceria...yg selalu bergurau dgn ummi...walau rayyan suke buli ummi...rayyan penghibur hati ummi...permata hati ummi yg bersinar indah...